در بریتانیای پرآشوب از نظر نژادی در اوایل دهه ۷۰، گروهی از نوازندگان سیاه‌پوست با عشق مشترک به ریتم و پیام صلح در جنوب لندن گرد هم آمدند. گروه سیمانده با نماد کبوتر، سبک‌های جاز، فانک، سول و ریتم‌های کارائیب را ترکیب کرد تا صدایی منحصربه‌فرد خلق کند. آن‌ها با وجود موفقیت در آمریکا، در وطن خود بریتانیا با بی‌مهری مواجه شدند و در نهایت با ناامیدی از هم پاشیدند. اما موسیقی آن‌ها زنده ماند و نسل‌های جدید هنرمندان، صداهای پیشگامانه آن‌ها را به روش‌های تازه بازسازی کردند. از سول تو سول تا د لا سول، ام‌سی سولار تا د فیوجیز، کبوتر صلح پیام سیمانده را به گوش همه رساند و زمینه‌ساز بازگشت آن‌ها پس از چهل سال شد. این داستان آن‌هاست.